Η αλησμόνητη και τόσο αγαπημένη Yvonne...

Η Yvonne Jeanne Mullins - Hutton, γεννημένη στο  Weymouth του Dorset, στις 31 Οκτωβρίου 1941, ήταν Βρετανή καλλιτέχνης εικονογραφημένων (κόμικς) εκδόσεων, περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της στην ποδοσφαιρική σειρά με τίτλο Roy of the Rovers, του Frank S. Pepper. Πραγματοποίησε καλλιτεχνικές σπουδές στο Poole Art College, κατά τη διάρκεια των οποίων προσλήφθηκε ως εικονογράφος στην επιχείρηση του Colin Page, όπου και εργάσθηκε μαζί με το φίλο και συνάδελφό της, David Sque. Η σχεδιαστική της τεχνοτροπία είναι σαφώς επηρεασμένη από εκείνην του Page, στην επιχείρηση-στούντιο του οποίου ουσιαστικά άρχισε από πολύ νέα, την καριέρα της.

Scorer (British football comic series)

Dave Storry
(Σχέδιο: David Sque)

Το Scorer είναι μία εικονογραφημένη ποδοσφαιρική σειρά, δημιούργημα του εκδότη John Allard, της οποίας το σενάριο γράφτηκε από το συγγραφέα Barrie Tomlinson (Roy of the Rovers κλπ), καθ' όλη τη διάρκεια της κυκλοφορίας της (1989-2011). Δημοσιεύθηκε ως κόμικ στριπ από την εφημερίδα Daily Mirror και αποτελεί μία από τις τελευταίες σειρές του είδους της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σχεδιαστής της κατά τον πρώτο χρόνο (η σειρά εκίνησε στις 14 Αυγούστου 1989) ήταν ο Barrie Mitchell (Jon Stark – Matchwinner for Hire κ.α.), τον οποίο διαδέχθηκε ο John Gillatt (Billy’s Boots) για ολόκληρη τη δεκαετία του 1990 έως και τα πρώτα χρόνια της επόμενης. Τη σειρά ολοκλήρωσε ο David Sque (Martin’s Marvellous Mini, Roy of the Rovers) μέχρι το τέλος της κυκλοφορίας (19 Φεβρουαρίου 2011). Επιπλέον, οι David Pugh και Martin Baines συνεισέφεραν στο χρωματισμό της σειράς, κατά τα τελευταία της έτη.

Περιοδικό Roy of the Rovers: Οι σειρές των 80ς.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ολοκληρώνουμε σήμερα την αναδρομή μας σε ποδοσφαιρικές εικονογραφημένες σειρές που δημοσιεύθηκαν στο βρετανικό περιοδικό Roy of the Rovers και ανά-δημοσιεύθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στην Ελλάδα. Είμαστε τώρα στην αρχή της δεκαετίας του 1980, της τελευταίας «χρυσής» περιόδου για τα κόμικς σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το Αγγλικό ποδόσφαιρο, εξάλλου, βρίσκεται στο απόγειό του, με πολλές επιτυχίες των ομάδων του στις διασυλλογικές διοργανώσεις και τη θρυλική Liverpool να κυριαρχεί στο –τότε- Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ωστόσο πολλοί ακόμη, ισχυροί βρετανικοί σύλλογοι (Nottingham Forest, Manchester United, Tottenham Hotspur, Aston Villa, Arsenal, Everton κλπ) επιτυγχάνουν σημαντικές διακρίσεις.

Δεκάδες περιοδικά αθλητικού περιεχομένου κυκλοφορούν στη Μεγάλη Βρετανία, προσφέροντας άφθονο υλικό στους Έλληνες εκδότες, οι οποίοι σπεύδουν να εξασφαλίσουν για τα δικά τους έντυπα, εντυπωσιακές αποκλειστικότητες. Τη «μερίδα του λέοντος» κερδίζει ξανά το «Αγόρι» (και οι «συνοδοιπόροι του, «Τρουένο» αρχικά και «Γκολ» στη συνέχεια)  που τροφοδοτούνται συνεχώς από το περιοδικό του Roy Race και χαρίζουν στους αναγνώστες τους τις εξής ιστορίες:

Μία πλειάδα «χάρτινων» ηρώων!

(Του λάτρη – νοσταλγού Νίκου Δ. – Θ. Νικολαΐδη)

Από τις σελίδες του Βρετανικού περιοδικού Roy of the Rovers «παρέλασαν» μία τεράστια σειρά από ποδοσφαιρικούς (κυρίως) χαρακτήρες, που αρκετές εξ’ αυτών ανά-δημοσιεύθηκαν μεταφρασμένες στη χώρα μας. Στη σημερινή συνέχεια της αναδρομής μας, θα σας παρουσιάσουμε (με συνοπτικό τρόπο) τις πιο πολλές από αυτές, πλαισιωμένες από όσα επιμέρους στοιχεία καταφέραμε να εντοπίσουμε. Διότι και εδώ, η γνώση είναι για να μοιράζεται!

Millionaire Villa (1976-1977, σενάριο: Paul Gettens - σχέδιο: Mike Dorey): Εστιάζει στον ποδοσφαιριστή David Brandley της Selby Villa, που η μετεγγραφή του κόστισε 2 εκατομμύρια στερλίνες.

Από το Simon στο Steve!

(Γράφει ο λάτρης-νοσταλγός Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Συνεχίζοντας την παρουσίαση των εικονογραφημένων ποδοσφαιρικών σειρών του εμβληματικού Βρετανικού περιοδικού Roy of the Rovers (1976-1993), θα θυμηθούμε μαζί δύο ακόμη ιστορίες που απολαύσαμε και εμείς στην Ελλάδα, χάρις σε αναδημοσιεύσεις των (δικών μας) περιοδικών Αγόρι, Γκολ, Μπλεκ, Τρουένο, Super BOY κλπ

Simon’s Secret (αποδόθηκε: Το Μυστικό του Σάιμον)

«Αγόρι» - «Roy of the Rovers»: Βίοι παράλληλοι!

 

(Του Νίκου Δ. – Θ. Νικολαΐδη)

Όταν το καλοκαίρι του 1975 οι δύο συνεργάτες εκδότες και φίλοι μεταξύ τους, Αλέξανδρος Δεληγιώργης και Κώστας Μπαζαίος αποφάσιζαν να βγάλουν στην ελληνική αγορά εικονογραφημένων το εβδομαδιαίο περιοδικό Δυναμικό Αγόρι, θέλοντας να ανταγωνιστούν το προϋπάρχον (από τον Ιούνιο 1969) Μπλεκ του Στέλιου Ανεμοδουρά, κανείς δε θα φανταζόταν τη συνέχεια. Ποιος να το πίστευε πως, τα δύο ανταγωνιστικά μεταξύ τους έντυπα, που αναδημοσίευαν στην Ελλάδα σειρές κόμικς της Ιταλίας, της Βρετανίας, της Ισπανίας και άλλων πιο προηγμένων στον τομέα χωρών, θα «επιζούσαν» για τόσο μεγάλο διάστημα; Πράγματι, τόσο η βδομαδιάτικη κυκλοφορία του Αγόρι (όπως μετονομάστηκε το 1977) όσο και του Μπλεκ έμελλε να αποτελέσουν ρεκόρ. Το Μπλεκ βέβαια κράτησε αρκετά παραπάνω (25 έτη, έως το 1994) αλλά το Αγόρι (που πρωτοεκδόθηκε στις 26 Ιουλίου 1975 και βάσταξε μέχρι την 20^η Μαρτίου 1992) με τα 16,5 δικά του χρόνια (και συνολικά 870 τεύχη) θα λέγαμε ότι δικαίως μπορεί να συγκριθεί με τον Βρετανό ομόλογό του, το εμβληματικό περιοδικό Roy of the Rovers. Το τελευταίο ξεκίνησε στις 25 Σεπτεμβρίου 1976 και τερμάτισε τη δική του πορεία στις 20 Μαρτίου 1993, έναν ακριβώς χρόνο μετά το Αγόρι, μία ακόμη σύμπτωση! Το δημιούργημα του Barrie Tomlinson έφτασε στα 860 τεύχη, μόλις 10 λιγότερα από εκείνα του δικού μας.

Η πρώτη 8άδα του RotR

Από αριστερά, άνω οι Barrie Tomlinson, Roy, Emlyn
Hughes, Sir Alf Ramsey και κάτω οι Ian Vosper
Tom Tully και David Sque (αρχείο: B. Tomlinson)

Στο #1 του νέου Βρετανικού εικονογραφημένου περιοδικού Roy of the Rovers, ενός αθλητικού εντύπου που κυκλοφόρησε το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 1976 και ήταν αφιερωμένο αποκλειστικά στο ποδόσφαιρο, περιέχονταν, μεταξύ άλλων, οκτώ ποδοσφαιρικές σειρές (κόμικς). Η βασική ιστορία, φυσικά και εξ ολοκλήρου έγχρωμη, αποτύπωνε σε δύο σελίδες γεμάτες δράση, τη συνέχεια των περιπετειών του Roy Race και της Melchester, ακριβώς από το σημείο που είχε διακοπεί, μία εβδομάδα πριν, στο περιοδικό Tiger. Το σενάριο είχε από το 1969 κιόλας, την υπογραφή του ευφάνταστου Σκώτσέζου Tom Tully (1940-2013), ενώ τα σχεδιαστικά ηνία είχαν ανατεθεί, ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, στον εκλεκτό ζωγράφο David Sque, τότε μόλις 32 ετών. Εκδότης και ουσιαστικά εμπνευστής και ιθύνων νους του περιοδικού ήταν ο 38χρονος δραστήριος συγγραφέας Barrie Tomlinson, που είχε επί πολλά έτη διευθύνει το Tiger. Στο τελευταίο, είχε τώρα επανέλθει η αδικοχαμένη εικονογράφος Yvonne Hutton (1941-1992) που θα συνέχιζε, παράλληλα, την επιτυχημένη σειρά (RotR) για ακόμη 78 εβδομάδες, έως και το Μάρτιο του 1978.

Οι καλύτερες ιστορίες του περιοδικού Roy of the Rovers (1ο μέρος)

Οι "χάρτινοι" ποδοσφαιρικοί ήρωες που αγαπήσαμε!

(Γράφει ο λάτρης-νοσταλγός Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Φέτος το Σεπτέμβριο συμπληρώνεται ακριβώς μισός αιώνας από την έκδοση και κυκλοφορία του #1 του βρετανικού εβδομαδιαίου εικονογραφημένου περιοδικού Roy of the Rovers, του ιστορικού έντυπου που φιλοξένησε τις συγκλονιστικές ιστορίες του Roy Race, ηγέτη και αρχηγού των περίφημων Rovers του Melchester, της πιο διάσημης αγγλικής ομάδας όλων των εποχών, εκτός πραγματικότητας!

Το ελληνικό κλαμπ φίλων Roy Race πρόκειται να τιμήσει αυτή τη σημαντική επέτειο με διάφορους τρόπους και δράσεις που σύντομα θα ανακοινωθούν από το παρόν ιστολόγιο και θα κοινοποιηθούν στο αντίστοιχο γκρουπ που διατηρούμε στο facebook. Ως πρόγευση, ας θυμηθούμε μαζί μερικά βασικά στοιχεία που είναι απαραίτητα, έτσι ώστε η αναδρομή μας να αποκτήσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Χρήσιμο είναι να ειπωθεί ότι ο ξανθομάλλης νεαρός ποδοσφαιριστής που λατρεύουν εκατομμύρια φίλαθλοι και αναγνώστες κόμικς σε ολόκληρη την υφήλιο ήταν ένα δημιούργημα του συγγραφέα Frank Pepper, με τη συνδρομή του εκδότη Derek Birnage και "γεννήθηκε" στις 11 Σεπτεμβρίου 1954 ως ο κεντρικός πρωταγωνιστής της βασικής εικονογραφημένης σειράς του νέου αθλητικού περιοδικού με τίτλο Tiger-The Sport and Adventure Picture Story Weekly.

Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για το Ρόυ Ρέης και τη Μέλτσεστερ!

1975: Ο Ρόυ τιμάται για τα 21 του χρόνια στο ποδόσφαιρο
(σχέδιο της Yvonne Hutton, για το περιοδικό Tiger)

«Βουτιά» στις «χάρτινες» ποδοσφαιρικές μας αναμνήσεις…

[Ένα σούπερ αφιέρωμα, από το λάτρη – νοσταλγό Νίκο Δ. – Θ. Νικολαΐδη]

Η Μέλτσεστερ Ρόβερς (Melchester Rovers) είναι φανταστική ποδοσφαιρική ομάδα της επίσης φανταστικής πόλης Μέλτσεστερ της εικονογραφημένης σειράς (κόμικ) Roy of the Rovers, το οποίο εκδόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία -και άλλες χώρες- από το 1954 έως το 1993.^[1]

Σεζόν 1976-77: Ευγενής συναγωνισμός!

Ο Roy Race: Joe Colquhoun

[Τελευταίο μέρος - απόδοση στα ελληνικά: Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης]

ΠΗΓΗ

Τι γεμάτη γεγονότα σεζόν! Η Μέλτσεστερ επιτυγχάνει ένα αήττητο σερί 30 αγώνων στο πρωτάθλημα, πριν χάσει εντός έδρας από την Έβερπουλ χάρη σε ένα μάλλον τυχαίο γκολ. Τα αποτελέσματα έρχονται σε δεύτερη μοίρα, καθώς ο Ρόι Ρέις και ο συμπαίκτης του Μέρβιν Γουάλας κυνηγούν από κοινού ένα έπαθλο 30.000 λιρών, που θα δοθεί σε όποιο ποδοσφαιριστή σημειώσει πρώτος 50 γκολ μέσα στη σεζόν. Η Μέλτσεστερ ανακάμπτει και τελειώνει τη χρονιά με νίκες επί της Γουόλφορντ (3-1) και της Τάινκαστερ (4-0), κατακτώντας έτσι τον τίτλο του πρωταθλήματος. Στον τελευταίο αγώνα της σεζόν ο Γουάλας σκοράρει το πεντηκοστό του γκολ, κερδίζοντας το χρηματικό βραβείο. Ο Ρόι τελειώνει με 49 τέρματα, αφού παραδέχεται ιπποτικά ότι το καθοριστικό τελευταίο γκολ ήταν του Μερβ και όχι δικό του!

Σεζόν 1975-76: Όποιος χάνει στη μπάλα, κερδίζει στην… αγάπη!

Ο Μακέι με τη φανέλα της Πόρντην
(σχέδιο: David Sque)

(Απόδοση στα ελληνικά από το Νίκο Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

ΠΗΓΗ

Η εξέλιξη της σεζόν 1975-76 θέλει τους Ρόβερς να κυνηγούν το «τριπλ» και να τελειώνουν χωρίς τρόπαιο! Ένα άσχημο ξεκίνημα της χρονιάς, επιδεινώθηκε από τραυματισμούς βασικών παικτών. Ο ακραίος αμυντικός, Ραλφ Ντέρι, υπέστη έναν τραυματισμό στην πρεμιέρα (ήττα με 2-1 από τη Weston Town) που έβαλε τέλος στην καριέρα του. O Ρόι αναζήτησε τον αντικαταστάτη του στην εφηβική ομάδα των Ρόβερς, δοκιμάζοντας το νεαρό Garry Faine, που δεν τα πήγε άσχημα, πριν οι διοικούντες τον υποχρεώσουν να στραφεί στην μετεγγραφική αγορά. Ο Σκωτσέζος αριστερός αμυντικός της Portdean, Duncan McKay εντυπωσιάζει και αποκτάται άμεσα, με συμβόλαιο 300.000 λιρών! Ο ψηλός, γεροδεμένος γενειοφόρος παίκτης με την κορδέλα στο κεφάλι δεν είναι, ωστόσο, διόλου δημοφιλής στους νέους συμπαίκτες του, οι οποίοι (όπως άλλωστε και ο ίδιος ο Ρόυ) τον θεωρούν αλαζόνα και εγωιστή. Ωστόσο, οι Ρόβερς τον χρησιμοποιούν στο αριστερά άκρο της άμυνας, για τη δύσκολη εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της προηγούμενης ομάδας του. Παρά τις αποδοκιμασίες των οπαδών και το σκληρό παιχνίδι των πρώην συμπαικτών του, ο McKay χαρίζει την ισοπαλία στη Μέλτσεστερ, ευστοχώντας από το σημείο του πέναλτι.

Σεζόν 1965-66: Εχθρός εκ των έσω!

Σχέδιο: Joe Colquhoun

Περίοδος 1965-66

(Αποδίδει στα ελληνικά ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Πηγή: Roy of the Rovers - Ultimate Fan Site 

Μετά από μια περιπετειώδη περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο Ρόι και οι συμπαίκτες του επέστρεψαν στην Αγγλία, ακριβώς μετά την είδηση ​​ότι στον δεξιό εξτρέμ Τεντ Κάρτερ είχε προσφερθεί ένα πολύ επικερδές συμβόλαιο για να ενταχθεί σε έναν κορυφαίο ιταλικό σύλλογο. Ευτυχώς, στον τελευταίο αγώνα του Κάρτερ εναντίον μιας ενδεκάδας του Στρατού, βρέθηκε ο αντικαταστάτης του. Ήταν ο ταλαντούχος Τόνυ Στόρμ, ο οποίος αποχώρησε από αξιωματικός, έχοντας τις ευλογίες του διάσημου πατέρα του. Αλλά ο «μπαρουτοκαπνισμένος» στρατηγός Στόρμ (πατήρ) είχε σκοπό να εξασφαλίσει ότι η ποδοσφαιρική καριέρα του γιου του θα ήταν τόσο επιτυχημένη όσο και η δική του ως αξιωματικού! Ο Τόνυ έκανε ντεμπούτο με τη Ρόβερς, αλλά ένας δόλιος δημοσιογράφος, ο Χάρι Σκάνλον, προσπάθησε να τον παρουσιάσει ως απατεώνα. Τελικά όμως η αλήθεια αποκαλύφθηκε και ο Μπεν Γκάλογουέι εμπιστεύτηκε απόλυτα τον νέο δεξιό επιθετικό της ομάδας.

Η σεζόν 1964-65

Το… στοιχειωμένο γήπεδο!

Περίοδος 1964-65

Η Μέλτσεστερ Ρόβερς σοκάρει το αγγλικό ποδόσφαιρο αποκτώντας τον νεαρό «γαλαζοαίματο» λόρδο Ντ'Άρσι Πλανταγενέτ Τράντζον-Μάρκλεϊ, πιο γνωστό ως «Τζάμπο Τράντζον», με μια εφημερίδα να αναρωτιέται στο πρωτοσέλιδό της, αν η μεταγραφή ήταν ένα… «αστείο». Αλλά, δεν ήταν αστείο και ο πολυεκατομμυριούχος ποδοσφαιριστής ξεκίνησε την καριέρα του στη Μέλτσεστερ (αγωνιζόμενος ως μέσα αριστερά) πετυχαίνοντας ένα εντυπωσιακό χατ-τρικ. Οι Ρόβερς ήταν στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, όταν  κατά τη διάρκεια ενός εντός έδρας αγώνα εναντίον της Σίλφορντ Αθλέτικ, ένα τμήμα των εξεδρών του Μελ Παρκ κατέρρευσε! Ευτυχώς για τους Ρόβερς, ο πάμπλουτος Τζάμπο αγόρασε γρήγορα ένα εκτός χρήσης γήπεδο στο Πέλφιλντ, για προσωρινή έδρα της ομάδας. Ωστόσο, αυτό το νέο στάδιο αποδείχθηκε ότι έκρυβε μία αλλόκοτη παράδοση, με μορφές… φαντασμάτων που κατατρομοκράτησαν τους παίκτες!

Πως "γεννήθηκε" η ελληνική λέσχη φίλων του Ρόυ!

Η ανάρτηση του άρθρου που γράψαμε ο Στράτος κι εγώ.

Μία αναδρομή στον δικό μας "παλιόφιλο", το Ρόυ Ρέης!

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Πριν πολλά χρόνια, θα ήταν η αρχή του αιώνα μας θαρρώ (έτος 2000 προς 2001) όταν ανακάλυψα περιπλανώμενος στο -όχι αχανές ακόμη τότε- διαδίκτυο, πως στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.royoftherovers.comλειτουργούσε μία εξαιρετική, επίσημη ιστοσελίδα (με διαχειριστή το Βρετανό γνώστη Mark Towers) αφιερωμένη στον αγαπημένο μου ποδοσφαιρικό ήρωα, το Ρόυ Ρέης. Που βέβαια τον θυμόμουν με νοσταλγία τόσο από το δικό μας περιοδικό Ζαγκόρ (1971-1972), αλλά και αργότερα (1975-1983) από το Αγόρι. Με τα πολλά, έμαθα πως οι ιστορίες συνεχίζονταν να εκδίδονται στο Ηνωμένο Βασίλειο από το μηνιαίο περιοδικό Match of the Day, που φρόντισα μάλιστα να προμηθευτώ ένα (και μοναδικό) τεύχος του, το οποίο βρήκα σε ένα περίπτερο της Πλατείας Συντάγματος. 

Η πρώτη ευρωπαϊκή «κούπα» και ο έρωτας του Μπλάκι!

Οι Ρόβερς αναδεικνύονται πρωταθλητές Ευρώπης
(Νέος σχεδιαστής στη σειρά, είναι τώρα ο Josep Marti)

Περίοδος 1963-64: Πρώτος τίτλος στην Ευρώπη, για τους Ρόβερς!

(απόδοση στα ελληνικά - ελαφρά διασκευή: Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

[Πηγή]

Μετά από μια ενδιαφέρουσα καλοκαιρινή περιοδεία στα ελληνικά νησιά (όπου έδωσαν φιλικά ματς με τις ομάδες… Marisa, Zevnos και Greek XI) οι Ρόβερς επέστρεψαν έτοιμοι για την πρώτη τους συμμετοχή στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, το μετέπειτα γνωστό σαν Champion’s League. Επιθυμώντας να πληροφορηθούν για την ισχύ των αντιπάλων τους, ο Ρόι και ο προπονητής Μπεν παρακολούθησαν τον αγώνα της Ιταλικής Ντορίνο με την Ιστόουκ, κατά τη διάρκεια μίας περιοδείας της πρώτης στην Αγγλία.

Οι πρωταθλητές Ιταλίας συνέτριψαν μια από τις καλύτερες ομάδες της πρώτης κατηγορίας με 7-2, σε μια επίδειξη ποδοσφαίρου ακριβείας. Ο διάσημος προπονητής τους, ο Κάρλο Φαμπρίτσι πιστώνεται με τη δημιουργία της σούπερ ομάδας Ντορίνο και όταν συνάντησε τον Ρόι προσκάλεσε τους Ρόβερς, για έναν αγώνα στην Ιταλία.

49 χρόνια από την έκδοση του περιοδικού 'Roy of the Rovers'

Σχέδιο: David Sque

Σαράντα εννέα ολόκληρα χρόνια πέρασαν ήδη από την πρώτη κυκλοφορία του βρετανικού εικονογραφημένου περιοδικού με τίτλο Roy of the Rovers, η οποία έλαβε χώρα στις 25 Σεπτεμβρίου του 1976. Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, το περιοδικό αποτελούσε το "σπίτι" του Ρόυ Ρέης και των συμπαικτών του στη Μέλτσεστερ, που πλέον αποκτούσαν τη δική τους "στέγη", καθώς έως τότε, οι περιπέτειές τους (που είχαν ξεκινήσει το Σεπτέμβριο του 1954) φιλοξενούνταν στο περιοδικό Tiger.

Ήταν μία κομβική στιγμή για την πορεία της αγαπημένης μας σειράς, αφού έκτοτε -και για τα επόμενα 17 έτη- οι ιστορίες εμφάνισαν μεγαλύτερο ρεαλισμό ενσωματώνοντας στοιχεία και γεγονότα της αληθινής ζωής, ενώ ο Ρόυ έγινε πιο "ανθρώπινος" (τρωτός και αληθινός) με αρκετές αδυναμίες και προβλήματα στην προσωπική του ζωή. Παράλληλα, η ομάδα του βίωσε δράματα και καταστροφές, γνώρισε έναν ταπεινωτικό αποκλεισμό στη δεύτερη κατηγορία και ο ίδιος ο ηγέτης της κινδύνεψε τουλάχιστον δύο φορές, να χάσει τη ζωή του!

Το… «μυστήριο» με την ηλικία του Ρόυ Ρέης!

(Γράφει ο λάτρης και νοσταλγός Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Όλοι οι φανατικοί αναγνώστες του αγαπημένου μας κόμικ γνωρίζουμε πως η εβδομαδιαία του έκδοση, στα δύο (πρωτότυπα) βρετανικά έντυπα (Tiger, Roy of the Rovers) που φιλοξενούσαν τις περιπέτειες του Ρόυ Ρέης και της Μέλτσεστερ, κράτησε αδιάλειπτα επί 39 ολόκληρα χρόνια (Σεπτέμβριος 1954 – Μάρτιος 1993). Με δεδομένο, ότι, κάθε ημερολογιακή χρονιά (κυκλοφορίας) συμβάδιζε με την αποτύπωση μίας πλήρους αγωνιστικής σεζόν, προκύπτει ένας εύλογος προβληματισμός, ειδικά στους μεγαλύτερους στην ηλικία οπαδούς της σειράς, όλους εμάς δηλαδή, που… «μεγαλώσαμε μαζί με τον Ρόυ»!

Ενώ λοιπόν η σειρά περιγράφει την εξέλιξη 39 ετών, σε ποια ηλικία ήταν, ακριβώς, ο ξανθομάλλης σέντερ φορ των «Ρόβερς», όταν το ελικόπτερό του συνετρίβη σε εκείνο το λιβάδι και ο διεθνής παίκτης υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει οριστικά την ενεργό δράση, μετά τον αναγκαστικό ακρωτηριασμό του αριστερού του ποδιού; Θυμόμαστε πολύ καλά την εικόνα ενός έφηβου Ρόυ Ρέης, όπως εμφανίζεται στο #1 του αθλητικού περιοδικού Tiger, που κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου 1954. Ο νεαρός δεν δείχνει παραπάνω από 14-15 ετών, σύμφωνα με την εξαιρετική απεικόνιση του πρώτου καλλιτέχνη της σειράς, Joe Colquhoun. Άρα λοιπόν, τεκμαίρεται λογικά πως ο ήρωάς μας πρέπει να έχει γεννηθεί γύρω στα 1939-1940.

1962-63: Ο Ρόι στην Εθνική Αγγλίας!

Περίοδος 1962-63.

Κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιοδείας των Ρόβερς στην Αυστραλία, ο βετεράνος δεξιός χαφ Χιούι Γκρίφιθς σόκαρε τους συμπαίκτες του, ανακοινώνοντάς τους ότι σταματάει το ποδόσφαιρο, προκειμένου να αναλάβει τη διεύθυνση ενός ράντσου (!) Ευτυχώς ο Μπεν Γκάλογουεϊ βρήκε γρήγορα έναν αντικαταστάτη, τον πρώην στρατιωτικό της RAF Άλμπερτ «Μπόμπερ» Ριβς. Ο Ριβς ενσωματώθηκε αμέσως στην ομάδα, καθώς ήταν ένας πιο επιθετικός μέσος, κάτι που χρειαζόταν η Μέλτσεστερ. Μάλιστα στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος Αγγλίας ήταν οι δικές του κάθοδοι από τα δεξιά, που εξασφάλισαν μία άνετη νίκη (4-0) επί της Κάσφορντ. Αλλά δεν ήταν όλα «ρόδινα», αφού ο νέος «σταρ» σχεδίαζε ήδη να φύγει… Αφού του προσφέρθηκε μια επικερδής (όσο και μυστηριώδης) δουλειά στη Γερμανία, φαινόταν ότι οι Ρόβερς σύντομα θα έψαχναν για έναν ακόμη δεξιό χαφ. Παράλληλα κλήθηκαν να πάρουν μέρος σε ένα ειδικό φιλικό παιχνίδι εναντίον της πρωταθλήτριας της Δυτικής Γερμανίας, Ντάρμσταντ. Ο αγώνας θα ήταν διπλός, δίνοντας στον «Μπόμπερ» και στους Ρόβερς την ευκαιρία να επισκεφθούν αυτή τη χώρα, αλλά και να μπλέξουν σε μια ολόκληρη σειρά προβλημάτων. Οι δύο αγώνες, πάντως, ήταν παγκόσμιας κλάσης, με τη Μέλτσεστερ να κερδίζει στην έδρα της με ένα γκολ διαφορά. Ο Ριβς, εν τω μεταξύ, γνωρίζοντας από κοντά την κατάσταση εκτός Αγγλίας, μετάνιωσε και αποφάσισε να παραμείνει στο Mel Park.

1961-62: Μία ήρεμη (επιτέλους) χρονιά!

Μια σχετικά ήρεμη σεζόν για τους Ρόβερς. Στο ξεκίνημά της εκδηλώθηκε έντονο ενδιαφέρον της περίφημης Ιταλικής ομάδας Stadia Batori για την απόκτηση του Ρόυ Ρέης, όταν όμως ο αρχηγός ξεκαθάρισε ότι δεν είχε καμία πρόθεση να φύγει, έστρεψαν την προσοχή τους στη διπλή μεταγραφή των χαφ Πάντι Ράιαν και «Μπάστερ» Μπράουν. Οι δύο τελευταίοι επίσης δεν ήθελαν να φύγουν, όμως η προπονητική σχολή που είχαν μαζί, εμφάνιζε συσσωρευμένα χρέη και έτσι τα χρηματικά ανταλλάγματα που θα λάμβαναν για τη μετεγγραφή τους, θα βόλευε την κατάσταση. Ωστόσο μια λύση βρέθηκε όταν οι Ρόβερς αντιμετώπισαν την ισχυρή Κάρφορντ Σίτι, σε έναν αγώνα φιλανθρωπικού σκοπού. Αλλά τελικά ο Ιρλανδός Πάντι εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο, προκειμένου να αναλάβει με πλήρη απασχόληση τη διεύθυνση της σχολής του. 

1960-61: Η Μέλτσεστερ αναδεικνύεται Κυπελλούχος Αγγλίας!

Ο Ρόι σηκώνει το Κύπελλο Αγγλίας.

Οι Ρόβερς απόλαυσαν ένα ακόμη διασκεδαστικό ταξίδι στην Ιταλία κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, επιστρέφοντας δυναμικά για μια ακόμη μακρά και δύσκολη εγχώρια σεζόν. Ο εναρκτήριος αγώνας της περιόδου ήταν εναντίον της νεοφώτιστης Σέρμολ Αθλέτικ, μιας ομάδας που η έδρα της βρισκόταν ακριβώς απέναντι από τον ποταμό Μελ. Το Σέρμολ ήταν μια αστραφτερή, τσιμεντένια νέα πόλη, που στο κέντρο της είχε ένα νεόκτιστο γήπεδο ποδοσφαίρου, έδρα μιας πολύ συγκροτημένης ομάδας που είχε κατακτήσει τον τίτλο της Β’ Κατηγορίας.  Ιδιοκτήτης της Σέρμολ ήταν ο ιδιόρρυθμος επιχειρηματίας Λανς Βάιγκορς, προπονητής ο Μαρκ Έκροϊντ και γυμναστής ο καθηγητής Μόλερ. Με εκατομμύρια στερλίνες να έχει επενδύσει στην πόλη και έχοντας ως «ναυαρχίδα» την ποδοσφαιρική ομάδα, ο Βάιγκορς απαιτούσε άμεσες επιτυχίες. Ωστόσο, όταν οι Ρόβερς αντιμετώπισαν τους παίκτες του την πρώτη αγωνιστική ημέρα και επικράτησαν με 4-1, ο πομπώδης πρόεδρος «έπεσε από τα σύννεφα»!