Melchester Rovers: 1971-1976

Η πενταετία που αγαπήσαμε!

(Γράφει ο νοσταλγός της σειράς: Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Η αγαπημένη μας εικονογραφημένη ιστορία και υπό τον τίτλο Ο ΡΟΫ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΕΙ δημοσιεύθηκε στο ελληνικό περιοδικό ΑΓΟΡΙ των Ν. Δεληγιώργη - Κ. Μπαζαίου, από το 1976 έως και το κλείσιμο του εντύπου (1992). Προσωπικά, ξεχωρίζω την πρώτη περίοδο αυτών των αλησμόνητων περιπετειών, για την οποία ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα.

Πρωτότυπη σεζόν 1971-72: Οι Ρόβερς αναδεικνύονται πρωταθλητές Αγγλίας. Η Μέλτσεστερ κατακτά και το Κύπελλο Αγγλίας (επιτυγχάνοντας ‘double’) με 3-2 επί της Cranville United.

League: Milborough 0-2, Molton 1-2, Kingsbay 4-0, Lenfield 3-1, Shenton 2-0, Eastoke 2-1, Highwood 4-0, Seaford 4-3, Wheston 1-0, Kasford 2-0, Shenton 2-2, Eastoke 2-0, Asbrooke 1-1, Shermall 1-3, Forhampton 2-1, Wellstone 1-0.

F.A. Cup

3rd round: Branswell-Rovers 1-2

4th round: Rovers-Asbrooke 3-2

5th round: Shenton-Rovers 0-2

Semi-final: Rovers-Lenfield 1-0

Final: Rovers-Cranville 3-2.

1972-73: Ο Ρόυ και οι συμπαίκτες του αναδεικνύονται πρωταθλητές Ευρώπης επικρατώντας στον Τελικό των Βρυξελλών με σκορ 2-0 επί της πορτογαλικής Corados (Ρόυ 1 γκολ) ύστερα από ένα «άκαρπο» πρώτο ημίχρονο. Ο Ρόυ και ο Μπλάκι αγωνίζονται μαζί στην Εθνική Ομάδα της Αγγλίας στη νίκη επί της Ιταλίας, με σκορ 2-1 (ο Ρόυ πετυχαίνει 1 γκολ).

League: Shermall 2-0, Highwood 2-0, Wheston 2-0, Kingsbay 3-0, Shenton 1-0, Carford 3-0, Kasford 3-1.

F.A. Cup:

Molton-Rovers 2-1.

European Champion’s Cup

2nd round: Rovers-Hansberg (Germany) 1-0, 2-0

3rd round: Rovers-Real Montana (Spain) 1-1, 3-1

Semi-finals: Rovers-Terino (Italy) 1-0, 2-1

Final: Rovers-Corados (Portugal) 2-0.

1973-74:  Ο Μπεν Γκάλογουεϊ αναβαθμίζεται σε γενικό διευθυντή του συλλόγου και νέος μάνατζερ της ομάδας αναλαμβάνει ο -έως τότε βοηθός προπονητή- παλαιός διεθνής της Μέλτσεστερ, Τόνυ Στορμ. Η ομάδα αποκτάει νέες ποδοσφαιρικές εμφανίσεις, που αρχικά αντιμετωπίζονται από τους παίκτες ως αιτία… κακοδαιμονίας! Οι Ρόβερς κατακτούν τα δυο εγχώρια Κύπελλα: Το League Cup με 1-0 επί της Highwood (Ρόυ 1 γκολ) και το F.A. Cup με 2-0 επί της Burndean (Ρόυ 2 γκολ).

League: Kasford 0-2, Portdean 6-0, Kingsbay 1-1, Holverton 1-0, Thorton Villa 1-1, Gatesfield 0-1.

League Cup: Workford-Rovers 1-1, 0-2, Rovers-Brentwick 2-1, Carford-Rovers 1-0, 0-2, (Final) Rovers-Highwood 1-0.

F.A. Cup

3rd round: Walford-Rovers 0-5

4th round: Rovers-Molton 3-0

5th round: Wheston-Rovers 0-1

6th round: Crapton-Rovers 0-1

Semi-final: Bridgewall-Rovers 1-3

Final: Rovers-Burndean 2-1.

1974-75: Ο Ρόυ Ρέης διορίζεται από τους διευθυντές του κλαμπ παίκτης - προπονητής, μετά τη φυγή του Τόνυ Στορμ, ύστερα από τον αναπάντεχο αποκλεισμό της ομάδας στον 3^ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας, από μία άσημη αντίπαλο, εκτός έδρας. Ο Στορμ εξαφανίζεται ντροπιασμένος μετά τον αγώνα, καθώς όλοι τον θεωρούν υπεύθυνο για την ένταξη στην πρώτη ομάδα ενός… ζογκλέρ του τσίρκου (!) που η κακή του απόδοση οδήγησε (εν μέρει) στον αποκλεισμό. Η Μέλτσεστερ, ωστόσο, κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης νικώντας στον Τελικό της Γλασκόβης με σκορ 2-0 την ελληνική ομάδα – έκπληξη της διοργάνωσης Niarkos (για την ελληνική έκδοση στο περιοδικό Αγόρι: Αχιλλέας) και με το Ρόυ να επιτυγχάνει το ένα από τα 2 γκολ της νίκης (2-0).

“Charity Shield”: Rovers-Burndean 2-2.

League: Castledean 1-1, Barkley 1-1, Branfield 4-0, Holverton 1-0, Kingstown 1-0, Highwood 4-4, Castledean 4-2, Wheston 1-0, Branford 1-0.

F.A. Cup: Sleeford-Rovers 2-1.

European Cup Winner’s Cup

1st round: Rovers-Zinten (Holland) 1-0, 2-1

2nd round: Rovers-Carford City (England) 2-0, 1-1

3rd round: Rovers-Dynamo Zarnov (Vlatnia) 1-0, 2-2

Semi-finals: Rovers-Darmstand (Germany) 4-0, 1-3

Final: Rovers-Ahilleas Niarkos (Greece) 2-0.

1975-76:  Ενώ η Μέλτσεστερ δεν καταφέρνει να πάρει ούτε έναν από τους τρεις τίτλους που επιδίωξε, ο Ρόυ πετυχαίνει 'χατ-τρικ' για την Εθνική Αγγλίας στη νίκη με 3-0 επί της Γαλλίας στο Στάδιο Γουέμπλεϋ του Λονδίνου. Το παιχνίδι ήταν για το (τότε) Κύπελλο Εθνών Ευρώπης, ενώ ο Ρόυ παράλληλα, βοηθάει έναν Γάλλο παίκτη (και φίλο του) να ελευθερώσει από απαγωγείς που τον εκβίαζαν, τον μικρό ανιψιό του. Ο Ρόυ και η μνηστή του, Πέννυ Λέιν, γραμματέας του συλλόγου και κόρη του προέδρου των Ρόβερς Μπεν Γκάλογουεϊ, παντρεύονται (επιτέλους) υπό τη «σκέπη» των παικτών της Μέλτσεστερ, που τους αποθεώνουν μετά την τελετή, έξω από την εκκλησία. Όλα αυτά συμβαίνουν μόνο αφού ο Ρόυ έχει αγωνισθεί σε ένα παιχνίδι πρωταθλήματος, νωρίτερα (sic). Από το Σεπτέμβριο του 1975 την εικονογράφηση της ιστορίας στο περιοδικό Tiger έχει αναλάβει ο 31χρονος (τότε) ζωγράφος David Sque, διαδεχόμενος τη συνάδελφό του Yvonne Hutton (1941-1992), που σχεδίαζε τη σειρά από τον Αύγουστο του 1967. Ο Sque έναν χρόνο μετά (Σεπτέμβριος 1976) θα συνεχίσει την τακτική (πλέον καθ’ ολοκλήρου έγχρωμη) εικονογράφηση στο νέο περιοδικό της IPC με τίτλο Roy of the Rovers, ενώ η Hutton θα επιστρέψει στο Tiger (για 78 εβδομάδες) σε παράλληλη (ασπρόμαυρη) εκδοχή της ιστορίας του Ρόυ και της Μέλτσεστερ.

League: Wheston 1-2, Burndean 0-1, Shellbridge 1-0, Portdean 2-2, Eastgate 5-0, Oldfield 0-0, Milborough 2-0, Ralphord 2-0, Brandeport 2-0, Highwood 3-0, Westhampton 0-1.

League Cup: Rovers-Hansfield 0-3, 2-0.

F.A. Cup

3rd round: Turbury-Rovers 0-1

4th round: Dean’s Park-Rovers 1-2

Semi-final: Rovers-Sunford 3-0

Final: Oldfield-Rovers 1-0.